به گزارش منیبان به نقل از راز بقا، «اوکسانا مالای» نه یک کودک وحشی بود، نه یک کودک محبوس، بلکه کودکی بود وانهاده، که بیشتر دوران طفولیت خود را از ۳ تا ۸ سالگی، در لانهی سگها، پشت باغچهی خانهی خانوادگی خود در «نوایا بلاگوشچنکا»، اوکراین، گذرانده بود، هر چند، گاهی به خانه میآمد و والدین الکلی و اهمالگر خویش را ملاقات میکرد.
والدین دائمالخمر اکسانا، نمیتوانستند از او نگهداری کنند و به همین دلیل اکسانا در سه سالگی از خانهاش تبعید شد و چنین سرنوشتی پیدا کرد.
در سال ۱۹۹۱، دختری به نام اوکسانا مالایا در میان دستهای از سگها پیدا شد. وی زمانی که توسط تیم نجات پیدا شد هشت سال داشت در حالی که ۵ سال قبل والدین الکلی اش فراموش کرده بودند او را به خانه ببرند. در نهایت وی برای این که بتواند گرم شود خود را به لانهی سگی در آن نزدیکیها رسانده و برای ۵ سال آینده همراه با سگها ماند. پس از سالها دور بودن از جوامع انسانی، او خود را با تمامی خصوصیات و رفتارهای سگها وفق داده بود. اوکسانا روی چهار دست و پا راه میرفت، گوشت خام میخورد، پارس میکرد، بو میکشید و حتی زمانی که به نجات دهندگانش نزدیک شد نیز دندان هایش را نشان میداد.
برای مشاهده مقالات بیشتر از صدای روزانه دیدن فرمائید.
